ROOTSTIME (Belgium)

May 17, 2011 | By Ron Bervoet

Toen ik een viertal jaren kennismaakte met Chris Bergson via zijn "Fall Changes" was dat een echte schok voor me, zeker toen ik merkte dat de man reeds van eind jaren negentig muziek maakte. "Fall Changes", opgenomen in de Woodstock studioís van Levon Helm was namelijk niets minder dan een klein juweeltje van een plaat. Onbegrijpelijk dat hieraan al vier cd's quasi onopgemerkt vooraf gegaan waren.
Toen "Imitate The Sun" op mijn bureau belandde, waren mijn verwachtingen dan ook erg hoog gespannen, en niet tevergeefs, want hier word weer muziek van hoog niveau gebracht. Deze talentvolle jongeman heeft opnieuw tien songs samengebracht die stuk voor stuk beklijven. Vier goed gekozen covers en zes nummers van eigen hand. Een van de covers is de Elmore James/ Robert Johnson klassieker, een pure blues waarin de passioneel klinkende stem van Chris en zijn slide vooraan staan. "Down In The Bottom" nog een overbekende bluessong, van de hand van Willie Dixon, sluit hier mooi bij aan.
Een mooie versie van"You've Been A Good Old Wagon" een Bessie Smith klassieker die helemaal de jazzy sfeer van de blueszangeressen van de jaren twintig in zich draagt. "Shattered Avenue" een indringende country blues, ditmaal solo gebracht door Bergson, met een beheerste, maar wel door merg en been gaande slidegitaar in de hoofdrol, sluit dit hoofdstukje blues af.
De rest van de songs zitten meer in de soul, roots en Americana richting. Zo is er het Memphis-georiÎnteerde soul nummer "Hello Bertha" met prachtig klinkende blazers en hints naar de sound van the Band, en een boeiende gitaarsolo middenin. De track "Mr Jackson" sluit hier mooi bij aan, met een funky, bijna-Stax sfeertje, en opnieuw zo 'n zijdezacht maar tegelijkertijd sprankelend gitaartje. Een extra vermelding ook voor het fenomenale Hammond-keyboard geluid van meester Bruce Katz en de heerlijke saxbijdragen van Jay Collins, die ook in de Band van Gregg Allman speelt.
Zijn bewondering voor Levon Helm en de zijnen kan hij opniew, zoals op "Fall Changes" , moeilijk verbergen, en zodoende is "Going Home" een nummer geworden dat zelfs op een cd van the Band helemaal niet uit de toon zou vallen. Dylan's "Standing In The Doorway", de afsluiter, is een volgend hoogtepunt. Sober beginnend, groeit dit lange nummer langzaam naar een apotheose. Bergson laat hier horen een waardig vertolker te zijn van de muziek van "Bawb". Hij dringt diep in de poÎtische teksten van Dylan en legt de gevoelens erin bloot, in al hun bittere zoetheid. Enkel de groten kunnen of durven dit, en daar kunnen we Chris Bergson stilaan zeker gaan tussen plaatsen, want voor de tweede maal op rij bezorgt hij ons opnieuw een cd waar we ten huize Rootstime helemaal blij van worden!

www.rootstime.be